Στο The 2 night show βρέθηκε χθες η Μίρκα Παπακωνσταντίνου και είπε
“Είμαι στεναχωρημένη γι’ αυτά τα χρόνια, πραγματικά δεν μου αρέσουν. Αν πούμε το 2000 ήταν έτσι και το 1990 ήταν έτσι, που εγώ έχω και μεγάλη γκάμα προς τα πίσω για να σκεφτώ, ναι ήταν αλλιώς τα πράγματα, αλλά το θέμα είναι αν μπορούμε να μην κάνουμε επανάσταση από το Παρίσι μωρέ. Δεν είναι ωραίο. Δηλαδή αν θέλουμε να κάνουμε κάτι, ας το κάνουμε τώρα εδώ! Ο καθένας στον τομέα του. Δεν μιλάω γι’ αυτά τα ακραία και τα τοξικά, δεν αντέχω.
Δεν αντέχει ούτε ο οργανισμός μου ούτε ο χαρακτήρας μου, δεν θα βάλω την ηλικία μου. Δεν μπορώ την τοξικότητα, δεν μπορώ την σκοτεινιά, δεν μπορώ την μαυρίλα. Και μαζί με αυτή την φρικτή τοξικότητα υπάρχει μια σκληρότητα που, επίσης, δεν αντέχω. Η σκληρότητα αφορά τα οικονομικά και μια τεράστια γκάμα πραγμάτων της εποχής. Εγώ δεν ήμουν ωστόσο ποτέ της επανάστασης, μάλλον φοβισμένη ήμουνα και δεν μ’ αρέσει αυτό. Τελείως αντι-ήρωας και ίσως γι’ αυτό μου αρέσουν και στο θέατρο και στην τηλεόραση οι αντι-ηρωίδες. Οι «σπασμένοι» χαρακτήρες που έχουν προβλήματα” είπε η Μίρκα Παπακωνσταντίνου.
Για τον πατέρα της η ηθοποιός εξομολογήθηκε: “Ο πατέρας μου έφυγε το 1992 και αισθανόταν υπερήφανος. Έβαζε τη στολή του ναυάρχου πάλι. Και αυτό που του έμεινε και έλεγε ήταν “ένας ακαλλιέργητος, αμόρφωτος ήρθε και μου είπε “σκύψε να σου βγάλω τα γαλόνια”. Του είχε μείνει όχι το ξύλο, όχι η κακοποίηση κακοποίηση, αλλά αυτό”.
